Get Crazy with Kaycee

Sabi nila, bagay daw ako magblog. Ano ba yun? Paano ba yun nalalaman. Wala naman kasi akong makkwentong may social impact. HAHA. Ganun ang tingin ko sa pagbblog. Paano ba magblog? Madalas, nagkkwento lang ako. Parang diary. Pakialam ba ng mga nagbabasa nun sa buhay ko? HAHA. So susubukan ko nalang magsulat ulit. Tungkol saan? Hindi ko alam. So magkkwento nalang ako. Tapos tignan natin kung ano mangyari.

Ngayong second sem, ewan ko. Actually masaya naman ang sem na ‘to. Palagi naman akong masaya. Pero palagi ring confused. Sa totoo lang, ang sabaw ko. Wait. Hmmm. Okay. Ganito kasi. Ang buhay ko ay nakakalito.

Masaya naman ako nung nalaman kong natanggap ako sa Arki. Pero may part na malungkot. Right now may part sakin na gusto kong bumalik. Swear. Pero tuwing sinasabi kong ayoko na… bakit parang ewan. Hindi ko rin naman masabing… ito na. Dito na ko ggraduate.(Okay nastress ba kayo? Sorry nasstress ako kasi andaming bata dito sa paligid ko. Ayoko sa mga batang makukulit. HAHAHA!)

Going back. Okay ayun. I am confused. But not so confused. Tuwing gumagawa nga ako ng plate. As in during the process, yung time na sobrang antok ka na, tapos yung mga roommates mo walang ginagawa, naglalaro ng Sims, o kaya tulog, ayun, ilang beses ko nang nasabing ayoko na. Babalik na ko sa Engg. (Yes naman babalik na nga lang sa Engg pa kala mo naman hindi mahirap dun?!) <—kausap ang sarili hahaha k. Anywaaaaaaaay! Ayun.

Pero alam mo ba, tuwing nakakatapos ka ng plate, tuwing napupuri ng mga tao yung gawa mo, tuwing naffeel mo na tama yung ginawa mo dahil sa mga sinasabi ng Prof mo, sobrang fulfilling nun. Sobrang kala mo andali lang nung ginawa mo. Ang gaan ng feeling.

Tama nga yung sinabi nung pinaka-unang design prof ko. “Your stay here in Arki is gonna be a BITTERSWEET experience.” Hindi ko alam kung hanggang saan ko kaya to. Karamihan ng kaibigan ko hindi ganito. Normal silang estudyante. By normal I mean, aral, exam, social life ng konti, aral formula aral concept. Ibang iba sa akin. Drawing. Plate. Wala tulog kung gusto ng social life. Daming sakripisyo. Hindi ko alam kung hanggang saan ko kakayanin. (SHET ANG DRAMA NA NITONG SINASABI KO HAHAHA OA)

Wala rin akong gaanong friends sa Arki. Dahil ayoko sa kanila. HAHAHA JOKE. Sungit. Karamihan sa kaibigan ko dun, Shiftees din. Ewan ko kung bakit ang iba ng culture sa Arki. Seryoso parang hindi UP. Or sabi nga nung isa kong kaibigan, “Na-engg vibes ka na kasi”.

Engg vibes.

Nung isang araw, nakausap ko yung… membership head (actually hindi talaga siya yung head. pero siya yung namamahala. eh basta) nung isang Archi org na inaapplyan ko. Nasabi ko na sa kanya na, nawala sa priorities ko ang application ko sa org nila. Nabanggit niya na baka kasi meron akong ibang org na inaapplyan, or inaasikaso.

Nasabi ko sa kanya na yung Engg org ko. At kung bakit ako nandun. At ang sabi niya “alam mo. nung nakilala kita, iba ka sa ibang applicants na babae, na-engg vibes ka na pala kasi”

Engg Vibes.

Meron ba talagang Engg vibes? O meron lang Arki vibes? Masasabi ko lang… buti nalang nag-Engineering muna ako. Buti nalang sa CE ako unang natanggap. Buti nalang. Kasi kundi, ayun. Nalike yeah like yuh I know right na ako.

Pero shifting back to Engg? Naisip ko yan. Napabuklat ng Engg Handbook na medyo 1 week rin na nasa backpack ko. Wala, sinasara ko lang din. Nakakatamad magbasa. Sa ngayon, masaya ako kasi may Engg org ako. They keep my feet on the ground. Seryoso. Imagine kung wala sila. Siguro iba na kong tao. Mabilis akong dapuan ng peer pressure. Kaya I choose my peers carefully. Hindi ko sinasabing weird yung mga nasa Arki. Pero kahit yung kaibigan kong dalawang taon nang nandun, aminado, may something. Hindi naman lahat ng tao dun ganun. May mga low profile rin. Sana mahanap ko sila.

Sa ngayon, kahit gulong gulo na ko sa course kong hindi ko alam kung laban o bawi, masaya ako ngayon. Masaya na ko sa Engg Vibes. Masaya akong nandito ako sa Course na SABI NILA itinadhana na para sa akin. Yung fulfillment ng mga ginagawa sa course na yun + friends na masaya kasama. Engg Vibes. Masaya na ko.

Yes naman. May na-iblog. Okay. Bye.